เปิดซิงครั้งแรก
posted on 18 Nov 2007 21:53 by mean-time
อันเนื่องจากเป็นเอ็นทรี่แรกของการเปิดซิงใน Exteen ค่ะ เลยไม่รู้ว่าจะเขียนอะไรลงดี แต่ตั้งใจอย่างแรงกับการเติมโน่นใส่นี้ในบล๊อคเพื่อเรียกร้องความสนใจ เพราะโดยส่วนตัวของเจ้าของบล๊อคไม่ค่อยเป็นที่น่าสนใจต่อผู้คนซักเท่าไหร่ สำหรับคนอื่นอาจง่าย แต่สำหรับคนวัยใกล้จะถึงฝั่งแบบสาวโรงงานต้องใช้ความพยายามอีกหลายเท่า
แต่ก็ไม่เป็นไรค่ะถึงไหนถึงกัน ในเมื่อเป็นการเปิดซิง เลยอยากจะแนะนำบล๊อคและที่มาเพื่อเป็นการแนะนำตัวและแนะนำบล๊อคอย่างเป็นทางการกับเพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ ที่หลงเข้ามา ถึงเว็บจะไม่ใส่ปิ๊ง แต่เปิดซิงครั้งแรกก็ยังน่าให้อภัยอยู่ เรามาเริ่มกันเลยดีกว่าค่ะ กับรายละเอียดต่าง ๆ ในบล๊อคว่ามีที่มาที่ไปอย่างไร
ทำไมต้องเริ่มต้นที่จุดจบ : คือจริง ๆ สโลแกนนี้ได้มาจากการส่งต่อเมลฉบับหนึ่งที่มีผู้เชี่ยวชาญทางสมอง แต่อายุยังเยาว์มากเป็นคนเขียนไว้ นั้นแหละค่ะคุณหนูดีที่หนุ่มไม่หนุ่มใฝ่ฝัน พออ่านเสร็จปุ๊ปก็เกิดคำถามมากมายว่า แล้วมันจะมีสิ่งไหนในโลกบ้างที่มันน่าจะเริ่มต้นที่จุดจบได้ อะอ้าคิดเหมือนกันละซิจ๊ะ เพราะในเนื้อความของบทความนั้นได้กล่าวถึงว่าคนเรามักจะเริ่มต้นที่การนับ 1 2 3 ไปจนถึง 100 หมายถึงคือทุกคนต้องเริ่มต้นที่จุดสตาร์ทเสมอ จะมีซักกี่คนที่คิดไปถึงวันสุดท้ายก่อนแล้วค่อยย้อนมาถึงปัจจุบัน ถ้าเราอ่านหนังสือหน้าสุดท้ายตอนจบก่อนแล้วค่อยย้อนมาอ่านตอนเริ่มต้นได้ไหมหนอ คิดไปเองว่าน่าจะได้อยู่ แล้วเราจะรู้ที่มาที่ไปตอนแรกหรือเปล่าหนอ เออถ้าอ่านไปจนถึงตอนที่มันเริ่มต้นก็น่าจะเข้าใจอยู่หรอกเนอะ จริง ๆ ที่สำคัญอ่านแล้วที่ชอบก็ด้วยว่าเหตุผลที่เขาบอกว่าเมื่อไหร่ก็ตามที่เราเริ่มที่จุดจบก่อน เราอาจจะไม่ทำหรือทำอะไรหลาย ๆ อย่างถ้าเรารู้ว่าจุดจบมันจะเป็นเช่นไร เอมันไม่ใช่ละครซะหน่อย อย่างละครถ่ายกันเก็บเป็นสต๊อคไม่ชอบตรงไหนก็เปลี่ยนบทมันซะ ให้สะใจคนดูหรือสะใจนักแสดงก็ได้ แต่ชีวิตจริงมันไม่สารมรถกำหนดได้ว่ามันจะเริ่มและมันจะจบลงตามอย่างในละครหรือเปล่า แต่เออวิธีคิดแบบนี้ก็น่าสนใจดีออกเมื่อไหร่ก็ตามที่เราคิดว่าวันนี้เป็นวันสุดทายของการมีชีวิตอยู่เราคงจะทำเรื่องดี ๆ และหยุดทำเรื่องไม่ดีอีกมากมาย และสิ่งที่สำคัญเราอาจจะหันมาดูแลเอาใจใส่คนที่เรารักมากขึ้น หรืออาจจะหยุดทำร้ายความรู้สึกคนอื่นด้วยคำพูดโดยเฉพาะคนที่เรารัก แงๆๆๆๆๆ ทำบ่อย ๆ เหมือนกันค่ะ หรือเราคงจะไม่ปล่อยเวลาหรือปล่อยเขาไปเมื่อเขายังอยู่กับเรา ถ้าเป็นได้แบบนั้นก็คงดีหรอก แต่ชีวิตจริงมันโหดร้ายกว่านี้เยอะ
อะไรก็เกิดขึ้นได้เสมอ : อันนี้เป็นสัจธรรมที่ไม่สามารถปฏิเสธได้ค่ะ ไม่ว่าเราจะเป็นคนชาติไหน สัญชาติอะไร นิยามคำนี้คงเป็นหลักสากลที่เกิดขึ้นได้จริง เลยเอามาเป็นข้อเตือนใจตัวเองเท่านั้นค่ะ ว่าอย่าชะล้าใจ เพราะอะไรที่เราคิดไว้มันสามารถออกนอกเส้นตามที่เรากำหนดไว้เสมอ ๆ การวางแพลนเป็นเรื่องที่ดีอย่างมากแต่ต้องทำใจยอมรับกับสิ่งที่จะมาโดยไม่ได้ตั้งใจ แล้วก็แปลกด้วยซิเพราะไอ้ที่เราวางแพลนไว้กับไม่ได้อย่างที่เราวาง ไอ้ที่เราไม่วางแพลนไว้ทำไมมันมาบ่อยจริง ๆ
สาวโรงงาน : ก็คือในชีวิตจริง ๆ เป็นสาวโรงงานจริง ๆ นะคะ แต่บอกไม่ได้นะคะว่าทำงานโรงงานไหน เพราะว่ามีหลายครั้งขโมยเวลาเล็กน้อยของโรงงานเข้ามาอ่านบล๊อค คือสรุปแล้วกลัวโดนไล่ออก ไม่มีงานทำ ออกมาแล้วจะทำอะไรละคะ ยิ่งอายุปูนนี้แล้ว แถมตอนนี้ยังหาคนเลี้ยงไม่ได้อีก ต้องหากินด้วยลำแข้งของตัวเอง จะมีรายการฝันที่เป็นจริงที่สามารถช่วยให้ฝันเป็นจริงได้ไหมเนี่ย ถ้าใครเจอรายการแบบนี้มาทิ้งข้อความให้หน่อยนะคะจะตามไปสมัครให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย
ลิงค์สารพัดประโยชน์ : คือไหน ๆ ถ้ามีคนหลงเข้ามาในบล๊อคแล้วก็ไม่อยากให้มาแบบเสียเที่ยวเปล่า ๆ เพราะถ้าเข้ามาอ่านอย่างเดียวอาจเกิดน้ำโหได้ที่หลงเข้ามาอ่าน เพราะฉนั้นเพื่อเป็นการตอบแทนลูกค้าที่เข้ามาช่วยอุดหนุนและสนับสนุน ทางเจ้าของบล๊อคเลยมีการสมนาคุณให้เพื่อเป็นการตอบแทนน้ำใจ อะ ๆ ยังไม่หมดถ้ายังหาในนี้ไม่ได้หรือมีปัญหาอื่นอีก เจ้าของบล๊อคขอนำเสนอนี้เลยค่ะ
Shoutbox : อย่างที่บอกว่าไม่อยากให้เข้ามาแล้วเสียเที่ยวเปล่า ใครมีเรื่องจะให้ช่วยหาหรือต้องการข้อมูล สามารถทิ้งคำถามไว้ได้นะคะ แต่ไม่รับปรึกษาด้านการเงินนะคะ เพราะว่าตัวเองยังเอาตัวเองไม่รอดเลยค่ะ
ก็มีทั้งหมดเท่านี้สำหรับบล๊อคและตัวเจ้าของบล๊อคเอง อันนี้ขอเป็นน้ำจิ๋มนะคะ ของหนัก ๆ จะตามมาที่หลัง อาจจะหนักจนเกินไปหรือเปล่าหนอก มีอะไรแนะนำก็บอกได้นะคะ เพราะยังไม่ประสีประสาเพราะนี้เป็นครั้งแรกค่ะ สามารถติและชม แต่ไม่ต้องเอาอะไรมาขว้างปานะคะ 5555 ขอขอบคุณ เพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ ทุกท่านที่แวะเข้ามาเยี่ยมชมบล๊อคของสาวโรงงานผู้อ่อนต่อโลกค่ะ
edit @ 18 Nov 2007 23:43:24 by สาวโรงงาน
ถ้าเบื่อเมืองกรุงก็อย่าลืมลองหาวันว่างสักวันไปเที่ยวชมธรรมชาตินะคะ จะได้เติมพลังให้ชีวิตค่ะ
#1 By IceCreamCup on 2007-11-18 23:21